Week 2: Van Skills naar Workflows - Content Automatisering met Claude Code

Deze week stond in het teken van productionaliseren. Wat begon als losse experimenten met skills en tools evolueerde naar geïntegreerde workflows die nu dagelijks draaien. Van content creation tot merkbeheer, van podcast statistieken tot presentatie-generatie.

Van inspiratie naar implementatie: website redesign

De persoonlijke website ging live aan het begin van de week. Maar de YouTube video van Patrick Ellis over hoe hij Claude Code als UI Designer gebruikt, opende mijn ogen voor een betere aanpak. Hij demonstreerde hoe Playwright MCP niet alleen voor testing werkt, maar juist voor UI design. Die inzichten inspireerden me om de site compleet opnieuw te stylen.

De eerste omzetting ging supersnel - Claude begreep precies wat ik wilde. De iteraties daarna vroegen meer werk. Playwright MCP werd hierbij onmisbaar, niet alleen voor het controleren van de mobiele weergave, maar vooral voor het pixel perfect maken. Claude neemt screenshots en kan letterlijk “kijken” hoe iets eruitziet.

Voor deze website maakte ik bewust een uitzondering op mijn “365 Days of AI Code” principe. Geen vibe-coding in het experiment, maar voor een paar statische pagina’s die ik vooraf kan controleren leek het me geschikt. De complexiteit is laag, het risico op fouten minimaal.

Content creation als systeem

Terwijl ik bezig was met de website, las ik verder in “Schrijf eens even normaal, joh!” van Rick Evers en Willem Verdaasdonk. Ze geven concrete tips over het schrijven van een persoonlijke ‘Over’ pagina. Die verbinding tussen theorie en praktijk bracht me op een idee: wat als ik die 10 invalshoeken voor pakkende openingszinnen vertaal naar een herbruikbare skill?

Dat werd de hook-writer skill. Het interessante is niet de techniek, maar wat het blootlegt over content creation. Als je 10 alternatieven ziet voor dezelfde boodschap, realiseer je hoe veel keuze er is in hoe je iets vertelt. “De Ontdekking” (curiosity gap) voelt anders dan “De Verrassing” (pattern interrupt), ook al gaat het over hetzelfde onderwerp.

Die bewuste keuze paste ik direct toe bij een LinkedIn post over het boek dat door ManagementBoek.nl werd uitgelicht. Van 10 opties koos ik “De Verrassing” - niet omdat het de beste was, maar omdat het paste bij de context.

Diezelfde verbinding tussen boek en praktijk speelde ook bij de ‘Over’ pagina. Ik vroeg Claude Code om de pagina’s uit het boek te lezen en een concept te schrijven. Het resultaat was verrassend goed, maar niet omdat Claude zo slim is. Het heeft toegang tot mijn Personal Memory MCP, waar mijn biografie, interesses en eerdere projecten staan - teksten die ik zelf al eerder schreef. Claude goot die in een nieuwe vorm met de tips uit het boek. Het toont een belangrijk patroon: goede AI-output vereist goede context.

Presentaties als code: van theorie naar toepassing

Een tweede skill die deze week vorm kreeg was /marp - presentaties genereren met Mermaid diagram conversie naar SVG. Het mooie aan deze workflow: je schrijft markdown, het systeem regelt de rest. Automatische installatie van dependencies, slimme output directories, Playwright validatie voor dia kwaliteit.

Wat ik hierbij leerde gaat verder dan techniek. Er is een belangrijk onderscheid tussen spreekpresentaties en workshop-instructies. Voor presentaties die ik als spreker geef, maak ik zorgvuldig de slides - die moeten op maat, aantrekkelijk, gevarieerd. Maar voor instructies kan ik gebruikmaken van de uitwerking om slides te maken. Het is geen presentatie, maar instructies op beeld. Voor dat laatste is Marp ideaal - je schrijft gewoon markdown en Claude kan het snel aanpassen als je feedback hebt.

Die praktische toepassing kwam meteen. Bij de Proctor & Gamble presentatie over AI Agents ging ik van gespreksnotities naar gestructureerde slides in één flow, inclusief framework aanbevelingen en use case matrices. De presentatie structuur kwam uit het gesprek, de opmaak en vormgeving werd geautomatiseerd.

Het toont een patroon dat ik steeds vaker zie: goede automatisering vereist niet alleen de kerntaak uitvoeren, maar ook de randvoorwaarden checken.

Van high-code naar prompts: een verschuiving

De video van Teresa Torres over het bouwen van een Personal OS met Claude Code zette me aan het denken over mijn bestaande tools. Ik had een Fact Checker agent gebouwd met het framework CrewAI - complete high-code oplossing met alle bijbehorende complexiteit.

Haar aanpak inspireerde me om die om te zetten naar een prompt-gebaseerde agent voor Claude Code. Diezelfde aanpak paste ik ook toe voor een SEO-specialist die podcast scripts analyseert en zoekwoorden genereert. Het resultaat: dezelfde functionaliteit, maar eenvoudiger om te gebruiken en aan te passen.

Dit patroon zie ik vaker: van high-code agent frameworks naar goed ontworpen prompts. Ik loop nog wel tegen uitdagingen aan - de fact checker heeft niet altijd de juiste toegang tot benodigde tools voor web search en het lezen van pagina’s. Maar het principe staat: minder code, meer focus op de prompt.

Design tools en de grenzen van automatisering

De video tutorial van Meaghan Choi over design met Claude Code opende weer een nieuwe wereld. De frontend-design plugin kan een website (her)ontwerpen op basis van stijl en inhoud. Dat paste ik toe op een workshop die ik eind vorig jaar gaf - notities en schetsen van uren brainstormen op grote witte vellen papier.

Met de frontend-design plugin maakte ik daar een professionele webpagina van die de uitwerking en workshop-opzet toont. Een statische pagina die ik kan delen en presenteren tijdens de sessie. De werkwijze is geïnspireerd door Wouter van den Bijgaart van TwoFeedUp. Bij de podcast opname trakteerde hij ons op een mooie website met alle podcast informatie. Dat maakte indruk. Tot deze week wist ik niet hoe ik dit laagdrempelig kon doen.

Maar niet alles werkte direct. Ik probeerde ook de podcast visuals te herontwerpen via Sketch App’s MCP server, waardoor Claude direct in Sketch kan ontwerpen. Ik genereerde zo’n 10 verschillende visuals, maar ik ben er nog niet tevreden mee. De stijl is nog niet wat ik wil. Het toont de grenzen: sommige dingen vereisen meer iteraties of een andere aanpak.

Herbruikbare skills: het brand guidelines voorbeeld

Een interessante pivot vond plaats bij de brand-guidelines skill. Oorspronkelijk ontworpen voor Anthropic’s huisstijl, paste ik deze aan voor Info Support door de officiële brand PDF te scannen. “Vooruit!” als merkbelofte, de kenmerkende 45-graden driehoeken, Px Grotesk Bold voor koppen. Wat eerst handmatig werk was bij elke presentatie, wordt nu consistent toegepast met één skill aanroep.

Het patroon wordt steeds duidelijker: investeer in herbruikbare skills voor terugkerende taken waar consistentie belangrijk is. Niet alleen voor efficiëntie, maar vooral voor kwaliteit en betrouwbaarheid.

Dagelijkse automatisering: het stille werk

De /run-daily workflow kreeg deze week verschillende uitbreidingen die samen een patroon vormen. Podcast statistieken worden nu dagelijks automatisch opgehaald in plaats van alleen op publicatiedagen. Het systeem haalt elke ochtend de laatste Buzzsprout data op en regenereert het dashboard. Wat ik hierbij leerde over API synchronisatie: Buzzsprout’s dashboard toont real-time data, maar hun API batch jobs draaien 1x per 24 uur. Discrepanties zijn dus timing, geen fouten.

Daarnaast kwam er automatische timesheet invulling elke maandag. Via de timesheet-filler agent haalt het systeem kalender items op (iCal MCP) en vult de uren in via Playwright in het Coress systeem. Dit is het soort automatisering dat je pas waardeert als je het een maand draait. Geen handmatig invoeren meer, geen vergeten uren, consistente registratie. Het werkt stil op de achtergrond, en dat is precies hoe goede automatisering moet zijn.

Ook de automatische podcast links voor LinkedIn posts kreeg aandacht, al werkte dat nog niet vlekkeloos. De virtual environment werd niet geactiveerd, waardoor benodigde packages ontbraken. Een reminder dat automatisering iteratief werk is.

Context organisatie en workflow experimenten

Door de week heen werd duidelijk dat het Teresa Torres patroon voor context organisatie schaalbaar blijft. 7 domeinspecifieke bestanden (BUSINESS, PODCAST, WRITING, SOFTWARE_ENGINEERING, INNOVATIONS, BOEK, INDEX) blijven overzichtelijk. Het nieuwe BOEK.md bestand kreeg volledige metadata voor “Doeltreffend met AI-agents”: ISBN, pagina’s, publicatiedatum, Goodreads data, Apple Notes folder ID voor reacties. Enkele bron van waarheid voor alles boek-gerelateerd.

Die tips van Teresa brachten me ook tot een workflow experiment. Ik stapte over van verschillende Visual Studio Code vensters met aparte Claude sessies naar Claude in de terminal. Dat werkte niet optimaal - telkens wisselen tussen vensters en sessies, onthouden welk project welke MCP servers gebruikte. De belangrijkste skills, commands en agents staan nu globaal, met aparte vensters voor project-specifieke MCP servers.

Later die week ontdekte ik dat Claude Code ook in de Desktop app werkt. Alles wat de terminal kan, maar dan in een grafische interface. Handig voor het wisselen tussen Code en Chat-modus. Voordeel van de terminal: twee vensters onder elkaar. Voordeel van de Desktop: makkelijker prompts aanpassen. Ik moet nog uitvinden wat het beste bij me past.

Git als voorbeeld van gerichte hulp

Een interessante observatie over hoe Claude Code mijn workflow versterkt: ik ben niet zo bedreven met git. Commit, push, merge en pull gebruik ik dagelijks. Maar bij complexere taken zoals interactive rebasing, cherry-picking, of ingewikkelde merge conflicts voel ik me minder zeker.

Claude Code helpt hier enorm. Ik beschrijf wat ik wil bereiken (“squash de laatste 3 commits” of “verplaats deze commits naar een andere branch”) en Claude zorgt voor de juiste commando’s. Geen obscure git flags onthouden, wel professioneel met version control werken. Het is representatief voor de waarde van deze tools: ze vullen aan waar expertise ontbreekt.

Wat het met mij deed

Deze week voelde anders dan week 1. Niet meer experimenteren, maar bouwen aan dingen die blijven werken. Dat vereist een andere mindset - meer focus op betrouwbaarheid, minder op snelheid.

Het constant toestaan van acties blijft een irritatiepunt. Vooral bij langere sessies waarbij ik veel verschillende skills en commands gebruik. Het onderbreekt de flow en het kost tijd. Er is een dangerous mode, maar die zet ik niet aan. Ik lees dat anderen deze irritatie ook hebben. Ondanks de verleiding blijf ik het niet doen vanwege de veiligheidsrisico’s.

Wat me opvalt is hoe ik aan het zoeken ben naar de juiste manier van werken. Terminal naar Desktop en weer terug. Claude in Visual Studio Code naar de command line naar de Desktop app. Het voelt alsof ik aan het uitvinden ben wat bij mij past. Dat is ongemakkelijk, maar ook leerzaam. Er is geen “beste” manier - er is wat bij jou past in een specifieke context.

De iteraties bij website design waren een eye-opener. Ik was uren bezig om alles naar mijn zin te krijgen. Eerlijk gezegd weet ik niet of dit sneller is dan zelf coderen. De laatste keer dat ik een website bouwde, was ik zelf urenlang aan het coderen. Nu was ik vooral aan het sturen en corrigeren. Het voelt anders - meer als regisseren dan als uitvoeren. Of dat beter is, hangt af van wat je waardeert: controle of resultaat.

Ook de Sketch experimenten waren leerzaam, maar anders. Ik genereerde 10 verschillende visuals, maar ik ben er niet tevreden mee. De stijl is nog niet wat ik wil. Dat confronteert me met een vraag: wanneer is iets “goed genoeg” en wanneer blijf je itereren? Bij code heb ik duidelijke criteria (werkt het, is het onderhoudbaar). Bij design is dat fuzzier. Misschien moet ik accepteren dat niet alles even goed werkt met deze aanpak.

Wat me energie geeft deze week: dingen die werken zonder dat ik eraan hoef te denken. De podcast stats die elke dag updaten. De timesheet die zichzelf invult. Brand guidelines die consistent toegepast worden. Dat is de belofte van goede automatisering - het werkt stil op de achtergrond. Juist die stilte is de indicator dat het goed is.

Het patroon

Wat ik deze week zie is de transitie van “experiment met AI” naar “productie workflow met AI”. Skills worden herbruikbaar, automatisering wordt betrouwbaar, context wordt gestructureerd. Van high-code frameworks naar goed ontworpen prompts. Van handmatig werk naar stille achtergrondprocessen.

De podcast stats draaien elke dag automatisch. De hook-writer genereert consistent goede openingszinnen. De Marp skill produceert slides zonder handmatig gerommel. Brand guidelines zijn een skill-aanroep in plaats van handmatig werk. Deze infrastructuur groeit organisch mee met de behoeften.

Dit is niet “AI magic” - dit is systematisch bouwen aan workflows die blijven werken. De magie zit niet in de technologie, maar in het identificeren van patronen die automatisering waard zijn. En belangrijker: weten wanneer iets handmatig blijft omdat de waarde van automatisering de investering niet rechtvaardigt.

Dat onderscheidingsvermogen is wat week 3 verder ontwikkelt.